(intravenous pyelography (IVP

یک آزمون رادیولوژی از کلیه ها مجاری ادراری و مثانه است که از مواد کنتراست یونی تزریق شونده داخل ورید استفاده می شود. رادیولوژی یک آزمون پزشکی غیرتهاجمی است که به پزشک در تشخیص و درمان بیمار کمک می کند. این تصویربرداری رادیولوژی شامل پرتو دهی به قسمتی از بدن بوسیله ی کمی از پرتوهای یونیزان است که تصاویری از داخل بدن ایجاد می کند. پرتونگاری ها از قدیمی ترین و رایج ترین فرم های تصویربرداری پزشکی هستند. زمانی که ماده کنتراست به داخل وریدی از دست بیمار تزریق می شود این ماده از طریق جریان خون به حرکت درآمده و در کلیه ها و سیستم ادراری تجمع می یابند و این مناطق را به رنگ سفید در می آورند. آی وی پی به رادیولوژیست این اجازه را می دهد تا با مشاهده آناتومی و عملکرد کلیه ها، مجاری ادراری و مثانه به تشخیص برسد.

علل رایج استفاده از IVP چیست ؟

IVP  به پزشک در تشخیص آبنرمالی های سیستم ادراری کمک می کند مثل مشاهده ی سرعت و کفایت سیستم ادراری بیمار در قابلیت دفع. این آزمون به منظور کمک به  تشخیص علائم بیماری مثل خون در ادرار یا درد در پهلو یا قسمت پائینی کمر مورد استفاده است. IVP  پزشک رادیولوژیست را قادر می سازد تا تومورهای داخل کلیه، مجاری ادراری یا مثانه را تشخیص دهد.

این آزمون چگونه انجام می شود ؟

این آزمون عموما برای بیماران بصورت سرپایی انجام می گیرد. بیمار روی تخت قرار گرفته و تصاویر رادیولوژیک گرفته خواهد شد. سپس مواد کنتراست تزریق می شود که معمولا داخل ورید دست بیمار تزریق می شود و بعد تصاویر دیگری گرفته خواهد شد. شما باید در طول تصویربرداری نفس خود را نگه داشته تا از ایجاد تصاویر کدر و مات جلوگیری شود. تکنولوژیست در پشت دیوار یا اتاق دیگری به منظور فعال سازی دستگاه خواهد رفت. بعد از تزریق ماده کنتراست یک سری تصاویر به منظور تعیین سایز واقعی کلیه ها گرفته خواهد شد و همچنین تصاویری از سیستم ادراری هنگامی که در حال تخلیه شدن است گرفته می شود. بعد از اتمام آزمون از شما خواسته می شود که تا تشخیص پزشک برای تصاویر ضروری، صبر کنید. آزمون آی وی پی  تقریبا" به مدت یک ساعت طول می کشد. هر چند به علت سرعت کم تخلیه بعضی از کلیه ها آزمون ممکن است تا 4 ساعت طول بکشد.

آمادگی بیمار (Prepration Patient)

نکاتی که جهت آمادگی بیمار حائز اهمیت است شامل :

1- عاری شدن مواد دفعی و گاز از روده ها که در اغلب سرویسهای رادیولژی با خوردن مسهل روغنی مانند روغن کرچک یا Laxaricine بمقدار 400 گرم عصر روز قبل از آزمایش استفاده می شود و  از روز آزمایش بیمار ناشتا می ماند . در مورد بیمارانی که مسهل روغنی عصر روز قبل از آزمایش میل میکنند ، باید به این نکته تاکید شود که بیمار تا قبل از خواب فعالیت قابل توجه داشته تا مسهل اثر مثبت بگذارد . در مواردی که بیمار قادر به خوردن مسهل از راه دهان نباشد ، از شیاف بیزاکودیل و در نزد بیماران بستری در بیمارستان تنقیه ی آب و روغن زیتون استفاده می شود . اطفال و بیمارانی که همیشه اسهال دارند ، نیازی به خوردن مسهل ندارند .

2 – منع استفاده از مایعات بمدت چند ساعت قبل از آزمایش در بیمارانی که عملکرد فیزیولوژیکی کلیه های آنها طبیعی است و در نتیجه باعث افزایش غلظت ماده حاجب در ادرار و مهیا ساختن تصویر ایده آل از سیستم پیلوکالیس ها می شود . ولی برای بیمارانی که مبتلا به نارسائی کلیوی و قلبی ، دیابت ، بالا بودن میزان اسید اوریک و میلوما مغز استخوان هستند و در اطفال و نوزادان که محدود کردن مایعات باعث به هم خوردن بالانس الکترولیتها می شود ، بهیچ وجه توصیه نمی شود . در آزمون پیلوگرافی رتروگراد چند ساعت قبل از آزمایش بیمار باید کاملاً هیدراته باشد .

3- بیمارانی که سابقه حساسیت نسبت به بعضی از غذاها ( ماهی ) ، میوه ها و بعضی داروها مانند پنی سیلین دارند ، تجویز داروی ضد حساسیت مانند آمپول هیدروکورتیزون قبل از تزریق ماده حاجب ضروری است و از داروهای حاجب با فشار اسمزی پائین و غیر آیونی مانند امنیپاک ( Omnipaque )  برای آنها استفاده می شود .

4- تهیه نسخه به منظور تهیه کردن مواد حاجب ، سرنگ ، اسکالپ وین ، داروی ضد حساسیت و مسهل و تشریح آزمایش برای آگاهی و همراهی بیمار روز قبل از پرتونگاری تجویز می شود . 5- اطمینان از عدم بارداری خانم ها در تمام آزمونهای رادیولژی ضروری است .